22.12.2022 // AraBlog

Selamlar herkese , 

Dün dediğim gibi bana göre güzel , itiraf niteliğinde bi yazı yazdım.

Hadi gelin , 

Ben mesela çocukluğumdan beri erken yatar erken kalkarım. Hoş ne kadar geç yatarsam yatayım yine de erken kalkabiliyorum. Ama insanın yaşı ilerledikçe ki ben daha 29 yaşındayım , biraz daha fazla uykuyu sever oldum.

Bazen her şeyi kontrol altında tutmaya çok çalışıyorum. Kimi zaman elime yüzüme bulaşıyor farkındayım. Yine de daha serbest bırakmaya çalışıyorum bu durumu..

Et, tavuk ,balık yerken mutlaka ekmek arıyorum. Son zamanlarda bunu azaltsamda , yine de ekmek yememeği öğrenmem gerekiyor.

Alkol , doğduğum ailede , kurduğum aile de hatta gelin gittiğim aile de alkolü seven , alkol masalarından keyif alan ,eğlenmeyi bilen insanlar.. Bir kaç zaman önceye göre alkolü hayatımda oldukça azalttım , bu söylediğim başka bi yere gitsin istemem , içtiğim zamanla
rda da az ama sık sık içerdim. Onu son zamanlarda oldukça azalttım. (Yarın bazı rakılara düşer gibiyim :) )

Her ne olursa olsun ,cildime iyi bakmayı öğrendim. Öğrenmem gerekti. Rozasealı bir cilde bakmadan olmuyormuş , tecrübeyle sabittir..

İnsanları dinlerken ,kendimi vererek dinlemeyi öğreniyorum. Öyle bomboş bakıp , yalandan dinliyor gibi gözüktüğüm zamanlar oluyordu. Kendi kendime farkettim , önemsediğim insanlar konuşurken onları daha iyi dinlemeye gayret ediyorum.

İnanılmaz duygusal ve sulu gözlüyüm. Bu durumdan en çok Emre rahatsız , ki bence yine haklı..

İnsan sevinince bile iç çeke çeke ağlar mı ya.

Ben her olaya tepkimi ağlayarak veriyorum. Ve bence de çok can sıkıcı bir durum bu..

Emre’ye sonuna kadar hak verdiğim bir nokta.

Annemin yıllar önce söylediği bir sözdür unutmam , herkes arkadaşın olamaz derdi. Büyüdükçe anladım ne kadar doğru söylediğini.. Benim gerçekten tanıdığım çokmuş , tanıdığımın tanıdığı çokmuş , arkadaşım azmış ve esas bu güzel olanmış.

Ben herkes tarafından sevilmek istemezdim , sevilmem de zaten. Kendi fikirlerim , kendi bakış açılarım olduğu için , bazı şeyleri sansürsüz söyleyebildiğim için ( saygısızlık boyutunda asla değil ) beni yakın ya da uzak çevrem pek sevmeyebilir.. Bunu umursamayı da bi ara en yakınım dediğim insandan kazık yediğimde anladım. O zaman kabüllendim. Hatta o zaman kendimi daha çok sevdim. 

Bugün bazı itiraflarım oldu.

Kendime anısı kalsın istediğim bir yazı oldu..

Kendinize itiraf edemediğiniz şeyler oluyor mu?

Ya da kabüllenmesi zor olan şeyler?

Hepimiz insanız ve her şey insanlar için..

Doğrular da var hayatta , yanlışlar da..

Hepsi bizi biz yapan yegane şeyler!

Eğer buraya kadar okuma sabrını gösterdiyseniz , teşekkür ederim. 

Elinizle sırtımı sıvazlamışsınız gibi hissettim.

Ve yalnız değilsiniz.

Yarın mutlaka görüşelim :)

İyi akşamlar.