02.08.2022 // Özleştik!

Seee laam laaar!

Tatilden geldiğimizden beri durmadan ya ev işi yaptım , ya aile buluşmalarına katıldım , ya çalıştım ya da çalıştım.

Güzel olan şey , rutinlere kavuştum , spora devam ediyorum. Nerdeyse her gün alkol aldığım tatilden sonra bi süre ara vermiş gibiydim.

Ben rutinlerine bağlı bi insanım.

Mesela biriyle buluşacaksam mutlaka erken gitmeye çalışır , oralarda bir kitapçı bulur , girer dakikalarca kitap kurcalarım.

Kitap kurcalamak , kitap listesi yapmak , mutlaka her gün kitap okumak rutinlerim arasındadır.

Her Pazartesi sabahı oturur , haftayı planlarım. 

Delilik biliyorum ama bu hali seviyorum..

Şu an mesela , 2020 yılında İzmir depreminde burdan el birliğiyle yardım yollamıştık. Samimi gördüğüm , iyiliğine inandığım herkesin bana yardım edebileceğine inanmıştım. Burdan kim var kim yok toplaştık , kolilerce İzmir’ e yardım yolladık. İrili ufaklı.. Canım arkadaşım Gözde’den yardım istedik. İzmir’de kolileri karşıladı ve orada yardım toplanan merkezlere iletti onları..

O gun bana geri dönüş sağlayanlardan biri Tuğçedir.. Orada gönüllüydü.

Biz o gündür bugündür birbirimizi hiç görmeden , 2 senedir birbirimizin hayatındayız. Konuşur , sohbet ederiz. Tuğçe geçen hafta evlendi ve şuan Akyaka ‘da…

İyi kalbinden öperim Tuğçe , çok mutlu ol. Ankara’da bi kapın var..

Güzel insanlarla karşılaştığım her yola bayılıyorum. O zaman azdan çok olur demiştik. Benim yapabileceğim oydu.. Emre olmasa olmazdı o ayrı. 29 yıllık ömrümde yapabildiğim en güzel girişimlerden biriydi. İyi ki yaptık! Emeği geçen , yüreğine dokunan herkese çok teşekkür ederim.

İyiye olumluya yönelten herkese , birbirini iyiye sürükleyen herkese.. Yüreğime dokunan , içime işleyen herkese kocaman teşekkür ediyorum. 

Ben yeni bi yola çıkıyor gibiyim.. Uzun sürecek gibi. Hadi ona da başlayalım!

Görüşürüz..